“Λελεύω σε (Ο αετός και το δελφίνι)” της Βασιλικής Σγούρου – Παρασκευουλάκου – Ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό μνήμης στη γενέθλια γη του Πόντου

Πολιτισμός

Οι Εκδόσεις Κομνηνός παρουσιάζουν το βιβλίο της Βασιλικής Σγούρου – Παρασκευουλάκου, με τίτλο «Λελεύω σε (Ο αετός και το δελφίνι)». Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα που ισορροπεί ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, υφαίνοντας μια ιστορία γεμάτη νοσταλγία, ανακαλύψεις και βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα.

Η Υπόθεση:

Ο Τζέισον, καθηγητής Αρχαιολογίας και ένα από τα παιδιά των Ελλήνων Ποντίων που δόθηκαν για υιοθεσία στην Αμερική μετά τον ξεριζωμό, επιστρέφει στη Σινώπη το 1950. Περπατώντας δίπλα στα αρχαία τείχη και τον πύργο του Μιθριδάτη, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας. Μέσα από ένα ταξίδι αναζήτησης στη γενέθλια γη, ανακαλύπτει αναπάντεχα πως οι δεσμοί του με το παρελθόν δεν έχουν κοπεί οριστικά και πως η δύναμη της οικογένειας μπορεί να επιβιώσει ακόμα και μετά τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιστορίας.

Γιατί αξίζει να το διαβάσετε:

  • Μια άγνωστη πτυχή της ιστορίας: Φωτίζει με μοναδικό τρόπο το ευαίσθητο και λιγότερο προβεβλημένο θέμα των παιδιών του Πόντου που δόθηκαν για υιοθεσία στο εξωτερικό, προσφέροντας μια βαθιά ανθρώπινη ματιά στις συνέπειες του ξεριζωμού.
  • Ζωντανή αναπαράσταση εποχής: Η συγγραφέας καταφέρνει να αναστήσει τη Σινώπη του 1950. Ο αναγνώστης μεταφέρεται νοερά στα σοκάκια, τον ταρσανά και τα ψαράδικα της πόλης, νιώθοντας τις μυρωδιές και την ατμόσφαιρα της περιοχής.
  • Ύμνος στις ρίζες και την ταυτότητα: Αποτελεί μια συγκινητική υπενθύμιση ότι όσο μακριά κι αν βρεθεί κανείς, η εσωτερική ανάγκη για την ανακάλυψη της αλήθειας και της καταγωγής του παραμένει πάντα ζωντανή και άσβηστη.
  • Λυρική και καθηλωτική γραφή: Με λόγο γεμάτο εικόνες, συναίσθημα και σεβασμό στην ιστορική μνήμη, το βιβλίο κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, μιλώντας απευθείας στην καρδιά κάθε αναγνώστη.

«Συνεχίσαμε να βαδίζουμε δίπλα στα τείχη… Δεν ακούγαμε τίποτα, κοιτούσαμε κάτω στον δρόμο, σαν να μετρούσαμε τα βήματα που μας χώριζαν από τον προορισμό μας…»