Το σωστό “δέσιμο”των κλαδιών για την καλή ανάπτυξη της ακτινιδιάς

Αγροτικά

Ο γνωστός Γεωπόνος Βασίλης Έξαρχος, μας ενημερώνει αυτή τη φορά για μια σημαντική, αλλά συχνά παραμελημένη καλλιεργητική φροντίδα: το δέσιμο των βραχιόνων και των κλαδιών της ακτινιδιάς.

Σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, το δέσιμο δεν είναι εργασία που γίνεται μία φορά στην αρχή της περιόδου, αλλά διαδικασία που πρέπει να επαναλαμβάνεται όποτε ο παραγωγός διαπιστώνει ότι χρειάζεται.

Σε πολλά κτήματα τα κλαδιά δεν είναι σωστά διευθετημένα ή, με άλλα λόγια, σωστά δεμένα. Αυτό οφείλεται τόσο σε κακό αρχικό δέσιμο τον χειμώνα όσο και στη δράση του ανέμου, που μετακινεί τα κλαδιά και τα συγκεντρώνει σε ένα σημείο.

Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα δενδροκομίας, οι βραχίονες και τα καρποφόρα κλαδιά της ακτινιδιάς πρέπει να δένονται συμμετρικά και σε ίσες αποστάσεις, ώστε η φυλλική επιφάνεια του ενός κλαδιού να σκεπάζει λιγότερο τη φυλλική επιφάνεια του άλλου.

Για λόγους κατανόησης, το ιδανικό αυτό σύστημα δεσίματος ο κ. Έξαρχος το ονομάζει δέσιμο τύπου “ψαροκόκαλο” (φωτ. 1).

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΚΤΙΝΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΞΗΣ:

  1. Καλύτερη φωτοσύνθεση

Η σωστή διάταξη των κλαδιών εξασφαλίζει καλύτερη έκθεση των φύλλων στον ήλιο, άρα και περισσότερη φωτοσύνθεση, γεγονός που οδηγεί σε πιο υγιή φυτά και σε μεγαλύτερους, ποιοτικότερους καρπούς. Τα φύλλα λειτουργούν σαν “φωτοβολταϊκά”, μετατρέποντας την ηλιακή ακτινοβολία σε χημική ενέργεια (σάκχαρα).

Όσο περισσότερα φύλλα εκτίθενται σωστά στον ήλιο, χωρίς να σκιάζονται από άλλα, τόσο αυξάνεται η παραγωγή. Αντίθετα, τα φύλλα που βρίσκονται στον “υποόροφο” (κάτω από άλλα) αναπνέουν περισσότερο απ’ όσο φωτοσυνθέτουν, ξοδεύοντας περισσότερη ενέργεια απ’ όση παράγουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωτικότητα του φυτού.

  • Αποφυγή “ηλιοκηλίδων” και στρες από το νερό

Όταν μεγάλα και μικρά κλαδιά είναι μαζεμένα σε ένα σημείο και αλλού υπάρχουν κενά, δημιουργούνται οι γνωστές “ηλιοκηλίδες” στο κτήμα. Το έδαφος στα σημεία αυτά δέχεται περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία και στεγνώνει γρηγορότερα, με αποτέλεσμα να εξατμίζεται πιο γρήγορα το νερό άρδευσης και να διαταράσσεται το μικροκλίμα και το ισοζύγιο του νερού στον οπωρώνα. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο, αφού η ακτινιδιά είναι πολύ ευαίσθητη στα υδατικά στρες.

  • Ευκολότερες καλλιεργητικές εργασίες

Όταν οι βραχίονες είναι σωστά δεμένοι, διευκολύνονται όλες οι καλλιεργητικές εργασίες, ειδικά όσες γίνονται με μηχανήματα. Παράλληλα βελτιώνεται ο αερισμός μέσα στο κτήμα, κάτι που συμβάλλει θετικά στην υγεία των φυτών.

  • Αποτελεσματικότεροι ψεκασμοί

Οι διαφυλλικοί ψεκασμοί, είτε με προϊόντα θρέψης είτε –κυρίως– με φυτοπροστατευτικές ουσίες (φυτοφάρμακα), πραγματοποιούνται πιο ομοιόμορφα και με καλύτερη διασπορά όταν τα κλαδιά είναι σωστά δεμένα και ανοικτά.

  • Καλύτερη μελλοντική διαμόρφωση

Με το σωστό δέσιμο διαμορφώνουμε από τώρα το φυτό για τα επόμενα χρόνια, έτσι ώστε τα χειμωνιάτικα κλαδέματα να γίνονται πιο εύκολα και πιο σωστά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το υλικό που θα χρησιμοποιηθεί για το δέσιμο. Συνιστάται η χρήση πλαστικών δετικών (φωτ. 2) και λιγότερο κόκκινων ταινιών. Τα πλαστικά δετικά δεν κόβονται εύκολα, μπορούν να λυθούν και να ξαναχρησιμοποιηθούν μέσα στην ίδια χρονιά αλλά και για πολλά από τα επόμενα χρόνια. Αντίθετα, η κόκκινη ταινία από τα χειροκίνητα δετικά έχει μικρή αντοχή, κόβεται εύκολα από τον άνεμο και, όταν θελήσουμε να μετακινήσουμε ένα κλαδί, πρέπει να την κόψουμε χωρίς δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης.

Κατά τη διαδικασία του δεσίματος ο παραγωγός πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός και υπομονετικός. Τα κλαδιά –και ιδίως τα ετήσια, “φρέσκα” – δεν πρέπει να πιέζονται υπερβολικά, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να σπάσουν. Όσο οι καρποί μεγαλώνουν, χρειάζεται ακόμη περισσότερη προσοχή, γιατί με την τριβή (μηχανική καταπόνηση) υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν σημάδια, ειδικά στους καρπούς των κίτρινων ακτινιδίων που είναι πιο ευαίσθητα.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΠΟΝΙΔΗΣ