Στράγγιση ακτινιδιώνα: οι κίνδυνοι τον χειμώνα και οι ξηράνσεις το καλοκαίρι
Ο γνωστός Γεωπόνος με την ενασχόληση του με το Ακτινίδιο, Βασίλης Έξαρχος(MSc, PhDCandidate), μας εξηγεί αυτή τη φορά τον λόγο που η καλή στράγγιση του εδάφους είναι μια βασική προϋπόθεση για την καλή ανάπτυξη της ακτινιδιάς. Είναι γνωστό ότι οι ρίζες των φυτών χρειάζονται ταυτόχρονα οξυγόνο για την αναπνοή τους και νερό για την τροφοδοσία του φυτού με νερό, καθώς και την παράλληλη πρόσληψη των θρεπτικών στοιχείων.
Οτιδήποτε είναι εκτός αυτής της ισορροπίας, δηλαδή όταν το νερό περισσεύει ή όταν το νερό λείπει, τότε αυτό είναι καταστροφικό για το φυτό και ειδικά για το Ακτινίδιο, λόγω ιδιαίτερης του φυσιολογίας και της μεγαλύτερης του ευαισθησίας στην έλλειψη οξυγόνου και νερού.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΝΕΡΟ “ΔΕΝ” ΣΤΡΑΓΓΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΣΤΟΝ ΑΚΤΙΝΙΔΙΩΝΑ
· Τον χειμώνα, όταν το νερό της βροχής δεν απομακρύνεται, το έδαφος γύρω από τις ρίζες μπορεί να παραμείνει κορεσμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, ένα μέρος του ριζικού συστήματος σαπίζει και παύει να λειτουργεί.
· Το καλοκαίρι, η μακροπρόθεσμη παραμονή του νερού στο έδαφος περιορίζει τον αερισμό των ριζών. Το φυτό μπορεί να χάσει τα φύλλα του και αν η κατάσταση επιμείνει, να ξεραθεί.
· Τα παθογόνα και κυρίως οι μύκητες εδάφους, εμφανίζονται συνήθως σε κτήματα που έχουν προβλήματα στράγγισης, όπως για παράδειγμα ο μύκητας της “Φυτόφθορας” (Phytophthoraspp.).
Όταν η περιεκτικότητα του εδάφους σε νερό είναι υψηλή, τα παθογόνα βλαστάνουν, ευνοούνται και μεταφέρονται (τα ζωοσπόρια του μύκητα διαθέτουν μαστίγια και μπορούν να μεταφερθούν πιο εύκολα μέσα στο νερό), προσβάλλοντας έτσι όλο και περισσότερο το ήδη εξασθενημένο ριζικό σύστημα του ακτινιδίου.
ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΚΗΣ ΣΤΡΑΓΓΙΣΗΣ
· Τα Βαριά Αργιλώδη εδάφη. Ο κ. Έξαρχος συνιστά στους παραγωγούς να τα αποφεύγουν, για την εγκατάσταση Ακτινιδίων.
· Η ελλιπής προετοιμασία του εδάφους. Πριν από τη φύτευση χρειάζεται να γίνουν οι κατάλληλες εργασίες (π.χ. βαθύ όργωμα, ρίπερ κ.α.).
· Η συμπίεση του εδάφους από γεωργικά μηχανήματα(φωτογραφία 1). Οι συχνές διελεύσεις επιβαρύνουν τη δομή του εδάφους, ιδίως όταν αυτές γίνονται σε βρεγμένο έδαφος.
· Η αδιαπέραστη στρώση στο υπέδαφος. Εμποδίζει τη διήθηση του νερού προς τα βαθύτερα στρώματα.
· Η ύπαρξη Υδατικού όγκου (κανάλι)σε επαφή με το κτήμα. Το νερό μπορεί να κινείται πλευρικά προς το έδαφος του κτήματος και τα φυτά να είναι μόνιμα μέσα στο νερό.
· Η συγκέντρωση νερού στα χαμηλά σημεία του κτήματος. Ειδικά όταν υπάρχει κλίση, το νερό της απορροής μπορεί να λιμνάζει στο χαμηλότερο τμήμα του χωραφιού (φωτογραφία 2).
· Ο υψηλός υδροφόρος ορίζοντας. Το νερό μπορεί να ανέβει από κάτω προς τα πάνω με το φαινόμενο της “τριχοειδής” ανύψωσης, δηλαδή στη ζώνη των ριζών. Ειδικά όταν το έδαφος είναι αργιλώδης και ο υδροφόρος ορίζοντας ψηλά. Έτσι, εάν το έδαφος παραμείνει μόνιμα κορεσμένο, μέρος του ριζικού συστήματος σαπίζει και τα φυτά ξεραίνονται το καλοκαίρι όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές και οι απαιτήσεις του φυτού σε νερό, υψηλές.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
· Πριν την φύτευση: Πολύ καλή επεξεργασία του εδάφους.
· Εντοπισμός των σημείων εντός του κτήματος στα οποία δεν γίνεται καλή διήθηση του νερού, όπου κυρίως είναι τα “γυρίσματα”, τα χαμηλά σημεία και γενικά εκεί που έχει συμπιεστεί το έδαφος τα προηγούμενα χρόνια από τα μηχανήματα.
· Ο παραγωγός να ελέγχει τη στάθμη του υπόγειου νερού με μια βέργα, την οποία πρέπει να βάζει σε μόνιμους σωλήνες που έχει εγκαταστήσει σε διάφορα σημεία του κτήματος.
· Δημιουργία μόνιμου Στραγγιστικού Δικτύου, στις περιπτώσεις που το πρόβλημα είναι μεγάλο.
· Δεκέμβριος: Εφόσον το χωράφι είναι στον “Ρώγο” του (δηλαδή, ούτε πολύ βρεγμένο αλλά ούτε και πολύ ξερό) και εφόσον έχουμε τελειώσει με όλους τους ψεκασμούς, κάνουμε έναν “Υπεδαφοκαλλιεργητή”-ρίπερ (μονό-ινο), όσο το δυνατόν πιο βαθιά γίνεται, για να σπάσει ο αδιαπέρατος ορίζοντας και για να στραγγίζουν έτσι τα νερά των βροχών του χειμώνα.
· Αρχές Απριλίου: Κάνουμε Βαθύ Καλλιεργητή σχετικά κοντά στο φυτό 1,2 μέτρα από τον λαιμό, για καλύτερο αερισμό της ρίζας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΜΠΟΝΙΔΗΣ


